Kadın çiftçi olarak 10 yıldır tek başıma mücadele ediyorum

Merhaba. Kastamonu'da 45 yaşında kadın çiftçiyim, eşimi kaybettikten sonra 10 yıldır tek başıma 25 dönümü işletiyorum. İki çocuğumu büyüttüm, birini üniversiteye gönderdim. Kadın çiftçi olmanın zorluklarını ve nasıl başardığımı yazmak istedim, belki başka kadınlara cesaret verir.

İlk yıllarda en çok ciddiye alınmama sorunu yaşadım. Traktör kiralayacağım adamlar beni son sıraya koyuyordu, gübre satıcıları pahalı fiyat veriyordu, pazarda yerim en arkadaydı. Ama zamanla kendimi kanıtladım, inatçı oldum. Şimdi köyün en düzenli tarlası benim. ÇKS'yi kendim yaptırdım, destekleri kendim takip ediyorum, traktör bile kullanmayı öğrendim.

10 dönüm ceviz bahçem var, 8 yıllık ağaçlar tam verimde. 5 dönüm organik sebze, sertifikalı. 10 dönüm buğday ve yonca. Geçen sene cevizden 120 bin, sebzeden 80 bin, buğday yoncadan 30 bin TL gelir elde ettim.

Kadın çiftçi kooperatifine üye oldum, en iyi kararlarımdan biri. Kooperatif üzerinden alım satım yapıyoruz, pazarlık gücümüz arttı. KOSGEB'den 100 bin TL hibe aldım, kurutma makinesi ve paketleme ekipmanı aldım. Cevizi kırıp paketleyip marka ile satıyorum artık, katma değeri çok yüksek. Kadın çiftçi olmanın zorlukları var ama devlet destekleri kadınlara pozitif ayrımcılık yapıyor. Asla pes etmeyin hanımlar, tarla kadının da hakkı.